Historia Krynicy Morskiej sięga wczesnej epoki kamiennej. Od niepamiętnych czasów wzdłuż mierzei biegła droga handlowa z Gdańska do Sambii. W wieku XIII okolice te zamieszkiwane były przez słowiańskich Pomorzan oraz Prusów.
Szlak komunikacyjny z Gdańska do Królewca skłonił Komtura elbląskiego do obsadzenia w Kahlbergu - karczmarza Mikołaja Wildenberga z którego gościnności korzystali kupcy, rycerze waganci i inni wędrowcy podążający tym traktem. Po wojnie trzynastoletniej i likwidacji panowania krzyżackiego na tym terenie Król Kazimierz Jagiellończyk nadał całą mierzeję miastu Gdańsk.
Partnerzy
Rozwój Kahlbergu jako kurortu morskiego rozpoczął się dopiero w 1840 roku kiedy
to pięciu zamożnych kupców elbląskich założyło konsorcjum do spraw żeglugi po
zalewie wiślanym, a szczególnie do obsługi linii Królewiec -Elbląg. Rok później
parowiec o wdzięcznej nazwie "Jaskółka" przywiózł pierwszych gości letników do
Kahlbergu. Konsorcjum zachęcone powodzeniem wycieczek, wybudowało pierwszą willę.
Powoli następował rozwój kąpieliska, przybywało nowych domów ,wybudowano duże
molo, na plaży zbudowano łazienki oraz uruchomiono zakład serwujący kąpiele w
grzanej wodzie morskiej.
Elementy przedwojennych barek wystają z wody w pobliżu plaży w Krynicy Morskiej.
Na długości około 30 metrów, w morzu znajdują się niebezpieczne metalowe części
zatopionego wraku. Mimo tabliczek z ostrzeżeniem część osób nie stosuje się do
zakazu kąpieli w tych miejscach.
Krynica Morska
